
براي اداره كردن خويش ، از سرت استفاده كن . براي اداره كردن ديگران ، از قلبت. دالايي لاما

وقتي قلبت بيدار شد و شعله اي از نور شد ، تو معنا
و اهميت زندگي را خواهي شناخت ، و اين فيضي عظيم است . و آنگاه سپاسگزاري
و حمد طلوع مي كند . آنگاه فقط هديه زندگاني كافي است تا با آن براي هميشه
و هميشه راضي و خشنود باشي . دالايي لاما

همين لحظه حاوي بهشت و دوزخ است . همه اش بستگي به
تو دارد . اگر تو خوش باشي ، شاد باشي ، اگر عاشق زندگي باشي و آن را
محترم بداري و جشن بگيري . در بهشت هستي ، اگر نتواني شادماني كني ، اگر
چنان زنجيرهاي سنگيني برپا و دست داشته باشي كه نتواني با آهنگ زندگي به
رقص در آيي ، آن وقت در دوزخ به سر مي بري . دالايي لاما
+ نوشته شده توسط در جمعه نهم تیر 1385 و ساعت
16:24 |

